Okres od połowy XIX w.
Koncentracja ubezpieczeń; Interwencjonizm państwa; Rozwój reasekuracji; Rozwój polityki inwestycyjnej (lokacyjnej); Ubezpieczenia socjalistyczne; Nowe rodzaje ubezpieczeń.
Formy ubezpieczeń, fakty, przykłady:
- porozumienia kartelowe i porozumienia typu pool,
- koncern ubezpieczeniowy jako forma centralizacji i koncentracji kapitału,
- struktury holdingowe w ubezpieczeniach (spółki macierzyste, np. Allianz, Hamburg-Mannheimer, Victoria, Colonia, Gerling, Gothaer, SBR Gruppe),
- fuzje zakładów ubezpieczeń,
- zintegrowana strefa ubezpieczeniowa Unii Europejskiej,
- państwowy nadzór ubezpieczeń (system nadzoru publikacyjnego, system koncesyjno- normatywny, system nadzoru materialnego),
- rozwój reasekuracji czynnej (niewidzialny eksport), reasekuracji biernej (niewidzialny import),
- powstawanie narodowych reasekuratorów (dla ochrony własnych interesów),
- fuzje i wykup zakładów reasekuracyjnych,
- powstawanie zawodowych reasekuratorów
(np. Niemcy: Münchener Rückversicherungeselschaft, Szwajcaria: Swiss Re, USA: Employers Re),
- ingerencja państwa w politykę lokacyjną zakładów ubezpieczeń.
This entry is filed under Historia ubezpieczeń. You can follow any responses to this entry through RSS 2.0. You can leave a response, or trackback from your own site.
-
No Comments
Post your comment